Werken als (Senior) Cliëntbelegeleider

Tjomme vindt het leuk zo

Tjomme Wijnia (Senior cliëntbegeleider cluster de Waaier):

Wat er precies in de taakomschrijving van een senior cliëntbegeleider staat? Tjomme Wijnia heeft geen idee, al vervult hij de functie met verve: “Het mooie aan Esdégé-Reigersdaal is dat je jezelf mag zijn. Dat houd ik anderen ook voor: doe het op je eigen manier.” Hij is ‘senior’ van één van de teams van cluster de Waaier in Den Helder. Hij coacht en is de schakel tussen team en clustermanager. En zie vooral zijn ‘helicopterview’ niet over het hoofd…

Informeel maar niet vrijblijvend

Zijn seniorschap voltrekt zich snel en informeel. “Maar niet vrijblijvend!” corrigeert hij. “Kijk, ik ben geen lijnfunctionaris, ik heb geen beslissingsbevoegdheid. En daar ben ik blij om, want als het spannend wordt, hoef ik geen partij te kiezen. Maar ik bespreek met de teamleden wel knelpunten. Dan gaan we even samen zitten, komen snel to the point en –hup!- weer verder. Ik heb daar geen aparte uren voor. Dat gaat bij wijze van spreken aan de keukentafel, maar het is wel meer dan een gesprekje tussen neus en lippen door.”

Onderlinge klik

Wat Tjomme probeert te brengen als senior cliëntbegeleider is dat hij goed op de hoogte is wat er speelt in het team, dat hij veel aanwezig is en goed bereikbaar en dat hij flexibel is. Het levert hem invloed op het team en het teamproces op: “Moet er iets veranderen? Moet er een collega bijkomen? Dat kan ik meebepalen, ook omdat ik de schakel ben tussen team en clustermanager. Maar overdrijf dat niet, hoor, want ik ben vooral een collega. Je moet als senior, als coach, makkelijk met mensen kunnen omgaan. De onderlinge klik en de humor tellen misschien nog wel het zwaarst. Die leveren mij en het team energie op en komen zo de cliënten ten goede.”

Werkvloer

De enige formele invulling van het senior zijn is het maandelijks overleg tussen senioren en clustermanager. Voor Tjomme is dat genoeg, want hij is het liefst op de werkvloer. Het contact met cliënten en collega’s geeft hem energie. Bij andere clusters heeft hij senior cliëntbegeleiders gezien, die drie keer per week op kantoor zitten.

Plafond

Zijn volgende stap? “Ik vind het zo wel leuk genoeg voor mij.” Grote grijns… “Je moet toch ook je eigen plafond kennen, niet? Een volgende stap zou al snel betekenen meer vergaderen, meer overleg met instanties en de gemeente, meer achter de computer… Dat is allemaal niets voor mij. Ik wil het voortdurend contact met de werkvloer vasthouden. Senior zijn is prima, maar ik ben vooral cliëntbegeleider. In de adressenlijst sta ik ook niet als senior cliëntbegeleider. Wel als cliëntbegeleider.”


Het geeft echt een kick

Rony (Cliëntbegeleider locatie Klokketuin):

“Mijn vader zit in de zorg, mijn tante zit in de zorg, ik heb een oom met een beperking… De zorg hoort bij mijn familie.

Omzwervingen

Maar ik deed mbo commerciële economie. Ik wilde veel geld verdienen. Daarna wilde ik ook nog sportmanagement gaan studeren. Maar bloed kruipt waar het niet gaan kan en nu zit ik toch in de zorg.” Lachend vertelt Rony over zijn omzwervingen die uiteindelijk toch tot de SPH leidden. Na zijn stages bij cluster Zonneheuvel kon hij gelijk aan de slag als begeleider. Inmiddels is hij cliëntbegeleider.

Doelen bereiken

“Ik vind het leuk om samen met ‘mijn’ cliënten plannen te bedenken en doelen te bereiken. Al zijn ze nog zo klein. Zoiets als een keer naar de tandarts gaan, of op tijd opstaan kan voor iemand al een overwinning zijn. Dat geeft zo’n voldoening bij de mensen die je ondersteunt en ook bij mezelf. Het geeft echt een kick.

In een deuk

Ik probeer ook veel met humor te doen. Een van mijn cliënten heeft een grote rode knop op de eettafel liggen en als je daar op drukt roept een stem ‘that was easy!’. Daar drukken we dan heel vaak achter elkaar op en dan liggen we in een deuk. Dan is veel geld toch eigenlijk ook niet meer zo belangrijk.”

 

< vorig verhaal  volgend verhaal >

Facebook Twitter Linkedin